เย็นชากับเธอ จนเธอแสนจะน้อยใจ
ไม่อยากบอกให้เธอรู้ แล้วเธอก็ไม่ต้องรู้หรอก
ว่าลึกๆ ฉันก็เจ็บ ก็เสียใจ ...
ยิ่งคุย ก็ยิ่งเจ็บ
..ถึงเธอจะไม่ได้มาอ่าน แต่ก็อยากจะขอโทษ
แกล้งทำเป็นยิ้ม ร่าเริง ทั้งๆ ที่ในใจ มันเจ็บจนอยากร้องไห้
ฉันรู้ตัวว่าฉันงี่เง่าเอง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นอะไร
แต่ไม่เป็นอะไรหรอก ฉันไม่อยากให้เธอไม่สบายใจ ...
ยิ่งฉันยิ้มได้ดีเท่าไหร่ เธอยิ้มตอบให้ฉันเท่าไหร่
...ฉันยิ่งเจ็บ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันสิ
ยิ่งเธอเชื่อ ในรอยยิ้มที่ไม่ได้ออกมาจากใจของฉัน
ฉันก็ยิ่งเจ็บ เจ็บที่ต้องหลอกเธอ หลอกว่าฉันไม่เป็นอะไร
ขอโทษนะ ที่แอบมาบ่นแบบนี้ ฮ่าๆ ...
ปล. บ่นๆๆๆๆ บ่นกับอารมณ์ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้
ฉันคงได้แต่หวัง ว่าเธอจะไม่เบื่อ ที่ต้องคอยง้อฉัน
หวังว่าเธอจะไม่เซ็ง กับความงี่เง่าของฉัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น