" ไปไหนก็เอาแต่คิดถึงเธอ เพ้ออยู่เสมอว่าได้พบเจอ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่หัวใจนั้นก็ยังเฟ้าคอย เธอ... "
24 / 07 / 2010
วันนี้ไปเดินฟิวเจอร์มา เดินแบบหงุดหงิงตลอดเวลาซะด้วยสิ อะเหอๆ ไม่รู้เป็นบ้า หงุดหงิงอะไร -*-''
เดินไปเดินมา สายตาเจ้ากรรมก็ดันมองซ้ายมองขวาตลอด ไม่ใช่มองทางปกตินะยะ =*=
มองหาใครซักคนไปเรื่อยๆ ไม่รู้ทำไมจิตใจต้องพะวักพะวงอยากเจอคนผู้คนนั้นเหลือเกิน
มองเรื่อยๆ มองอยู่ได้ ทั้งๆ ที่ก็รู้อยู่ว่าคนๆ นั้นที่มองหาคงไม่โพล่หน้ามาแถวนี้หรอก เฮ้อออ T^T
อยากรู้เหมือนกันนะว่าจะมองหาทำไม ทั้งๆ ที่ พยายามจะลืมเรื่องนี้ไปแล้ว
อ้าว งงล่ะสิ คริๆ ย้อนให้ฟังก็ได้ๆ
ผู้ชายคนนึง หน้าตาก็ไม่ได้ดีมากมาย ผิวก็ไม่ได้ขาวเว่อร์ขนาดไหน
แถมยังบวชมา หัวนี่เกรียนเลย
แต่ก็ไม่รู้ทำไม คิดถึงทีไรใจต้องเต้นแปลกๆ ทุกที ง่า ตอนนี้ก็ยังเต้นตุบๆ แปลกๆ เลยนะ
เหตุการณ์ที่เคยคุยกันครั้งแรก ก็ไม่ใช่เรื่องเรียนหรืออะไร
เราก็เอางานวิทย์โครงงานไปส่งครู แล้วครูเค้าก็ใจดีอ่านะ
แล้วเพื่อนๆ เรา (ที่มากมาย..) ก็ยืนออคุยกับครุอยู่ เราก็เอาผลงานอันนี้ไปถามเพื่อนอย่าง'รมณ์ดีสุดๆ
ก็แหมมมมม เราสร้างผลงานอย่างสุดฝีมือ ฮิๆ
เราก็ถามว่าสวยมะๆ สวยมั้ยๆ ตามประสาอ่านะ
แล้วเจ้าผู้ชายคนนั้น ซึ่งยืนอยู่บริเวณนั้นด้วย ก็บอกกับเราว่า
รูปสวยนะ แต่คนวาดไม่สวย อ้าวเฮ้ย! พูดงี้ก็สวยดิ! =^=
เป็นใคร ใครจะไม่โกรธล่ะ ถึงแม้จะรู้ว่าตัวเองไม่ได้สวยก็เหอะ แต่ก็ไม่ได้ทุเรศมากมายนี่นา (กล้าพูดดด =w=)
แต่ก็นะ เราก็แค่ทำหน้าบูดใส่แล้วก็เชอะ เดินบิดตูดไปเลย = =''
ครั้งต่อมา ที่เด็ดสุด แล้วก็เริ่มทำให้เรามองผู้ชายคนนั้นแปลกๆ
เราก็ไปแปรอักษรงาน 10 สวนฯ อ่านะ (ก็เราอยู่สวนกุหลาบฯ รังสิตนี่นา =w=)
ผู้ชายคนนั้นนั่งเยื้องๆ กับข้างหลังเรา แล้วคนนั้นก็เอาเสื้อมาฝากเพื่อนเรา (ที่เราให้ถือกระเป๋าให้)
**ขั้นรายการ : ครูให้เอาเสื้อนักเรียนไปใส่ทับเสื้อสีชมพู เพราะต้องการสีสันที่แปลกตา ?**
ตอนต่อมา เพื่อนเราก็ถูกย้ายไปนั่งที่อื่นซะและ (แต่ก็ยังเหลือเพื่อนอีกหลายคน =w=)
พอเขาจะเอาเสื้อคืน เราก็ต้องหยิบให้ใช่มั้ยล่ะ
เราก็เอาให้สิ พอเรายืนให้ เขาก็มองเราแปลกๆ แบบว่านิ่งๆ ไปอะ มองแบบว่า นิ่งแบบ เิงิ่มมมม....
ถ้าบอกไปก็อย่าได้หาว่าเราเข้าข้างตัวเองเชียว มันไม่รู้จะอธิบายไงดีนี่หว่า (. .;;)
แบบว่านิ่งอึ้งอะ ! (. ./ )
เราก็ยืนให้ด้วยความรู้สึกแปลกๆ ที่โดนมองงั้นอะ แล้วนั่นแหละ ก็คือจุดเริ่มต้น
แต่ตอนนั้น เรายังไม่ได้คิดอะไร หลังจากนั้น ความรู้สึกมันก็หายๆ ไป
เอ... ถึงไหนและเนื้อหาชั้น = =''' (นั่งเลื่อนเมาส์ 1 นาที แปลว่ามันเยอะมาก =_='')
อ้อ เราก็เดินฟิวกับแม่ปกติ แล้วก็หงุดหงิงอยากอ่านนิยายต่อปกติ =w=
แต่เรากลับมองหาคนไปเรื่อย เห็นเด็กผู้ชายคนไหนมีลักษณะคล้ายเขาคนนั้น ก็จะมองๆๆๆ =///=
แต่ก็ไม่เจอ เฮ้! นี่เราหาอะไรของเรากันแน่นะ =*=
ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องอะ แต่เราก็อยากหา อยากเจอ อยากคุยด้วย อยากๆๆๆๆ โอ๊ยยยย!!!
ความรู้สึกมันอยากเจอมากๆๆๆๆ แงงงงงงงงง
ทั้งๆ ที่พยายามจะเลิกคิด พยายามเลิกสนใจซะ พยายามทำตัวเป็นคนที่ไม่คิดอะไร
แต่ก็ยังอยากเจอสุดๆๆๆๆ โอ๊ยยยยยยยย T^T
ปล. สุดท้าย หลังจากเล่าจบ ของเล่านิยายต่อ คริๆๆๆๆๆ
นิยายอ่าาาาาาาาา อยากอ่านอีกจังงงงงงงง (ก็อ่านสิ =..=)
ไม่อยากจะบอกว่า
ตกหลุมรัก เจสัน ผู้มากปริศนา แต่กินของหวานเร็วกว่า 10 วินาที =.,=
กัน ไนท์ทีนไนท์ ผู้มากปริศนาพอกัน แต่มีข่งหลิืนผู้สวยสง่าและหล่อเหลาในคนเดียวกันคุ้มครอง =.,=
แอร๊ยยยยยยย ปริศนาเอยยยย รอข้าก่อนเถิดดด ไม่กี่ชั่วโมงต่อจากนี้ ข้าจะไปไขมันให้หมด วะฮะฮ่า!!!
(ไอ้บ้า ! -*-)
ฮ่าๆๆๆๆๆ ถึงจะบ้าแต่ก็บ้ารักนะจะบอกให้ ~ ฮิๆๆๆๆๆๆๆๆ
อร๊ายยย ตายดีกว่าชั้น ช่างบ้าอะไรเช่นนี้หนอ =.,=///
เอามาเล่านี่ก็อายนะเนี่ย =.,=//// (เจ๊นี่นะอาย ง่า T.,T)
ฮิๆ ช่างมันเถอะหนอ ใครเจ๊กัน คริๆ หิวแล้ว ง่วงแล้วด้วย
หวัดไม่หาย นอนก็ดึก (เช้า) แม่ด่าอีกแหง็มๆ ไปนอนดีกว่า
จุ๊บๆ ราตรีสวัสดิ์ =w=
LekkyDragon (ไวท์บลูดราก้อน)
ปล.ลิง ก่อนจาก ว่าจะตั้งนามปากกาเพิ่มเป็น ไวท์บลูดราก้อนล่ะ
เพราะว่าจะแต่งนิยาย 2 แนว ฮะๆๆๆ
แต่งรักหวานแหววกับสืบสวนผสมแฟนตาซี กร๊ากกกก (แต่งไม่เคยจบซักเรื่อง หวังสูงจริงหนอ =w=^)
