แต่เธอคงไม่รู้หรอก ว่าสิ่งที่ฉันจะให้จริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่เธอได้...
ฉันตั้งใจเขียนกลอนๆ นึงให้เธอ
แต่เมื่อถึงก่อนวันนั้น
กลับเกิดเหตุการณ์บางอย่าง
ที่ทำให้ฉันเปลี่ยนใจ
สาเหตุน่ะหรอ ...
ก็เพราะสิ่งที่ฉันเขียนน่ะ มันออกแนวว่า
เธอไม่ต้องใส่ใจฉันมากก็ได้ ...
แค่เธอยังอยู่ข้างๆ ฉันอย่างนี้ก็พอ
แต่ในความเป็นจริง
... ฉันมักน้อยไม่ได้ขนาดนั้นหรอก .......
ฉันอยากให้เธออยู่กับฉันตลอด
แต่อีกใจนึง ...เธออยู่กับเพื่อน น่าจะมีความสุขกว่าอยู่กับฉัน
ฉันอยากให้เธอสนใจฉัน คุยกับฉัน
แต่อีกใจนึง ...เธอไปเล่นกับเพื่อน คุยกับเพื่อน น่าจะสบายใจกว่าอยู่กับฉัน
ฉันกลัว ว่าเมื่อถึงวันเกิดเธอ ที่ฉันตั้งใจทำของขวัญให้เธอ
จะเกิดเหตุแนวๆ นี้อีก
แล้วฉันจะทำยังไง ..เปลี่ยนของขวัญอีกน่ะหรอ
เสียใจนะ ฉันนี่แหละที่เสียใจ ...
บ่นไปเรื่อยๆ ในบล็อคล้่างที่เธอคงไม่มาเปิดอ่าน
แต่ก็ดีแล้วล่ะ ฉันเสียใจคนเดียวก็พอ
... เธอจะได้ไม่ต้องมาคิดกับสิ่งที่ฉันคิด
แต่ถ้าเธอเผลอเปิดเข้ามาในบล็อคนี้
ก็คงแปลได้ว่า เธอยังไม่ลืม ..ว่าฉันยังมีบล็อคนี้อยู่
แต่ถ้าเธอลืม ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจ ...ล่ะมั้ง
ไม่ต้องมาอ่านก็คงจะดี ที่ไม่ต้องรู้ความในใจของฉัน
ฉันไม่ได้เสียใจเพราะเธอหรอกนะ
แต่ฉันเสียใจเพราะอะไรก็ไม่รู้
ฉันก็เข้าใจยากอย่างนี้แหละ
ไม่ต้องใส่ใจหรอก ฮ่าๆ ......
อยากจะรู้จัง ถ้ามีคนอื่นเข้ามาอ่าน
จะคิดว่าฉันบ้ารึเปล่า ฮ่าๆ
.... ฉันตั้งใจทำของขวัญวันเกิดให้เธอ
แล้วฉันก็มั่นใจว่าเธอจะชอบ
เพราะฉันตั้งใจทำให้
ทั้งๆ ที่ ฉันไม่เคยทำเลย ฮ่าๆ
♥ << หัวใจดวงนี้ มันยังคงเป็นของเธอ
ตั้งแต่วันที่ฉันมั่นใจในคำว่ารัก
จนถึงวันนี้ ที่ฉันก็ยังคงรักเธอเสมอมา
และฉันก็หวังว่า มันจะเป็นของเธอ
..ตั้งแต่วันนี้จนถึงตลอดไป :)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น