15 / 09 / 2010
ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถบังคับหัวใจตัวเองได้ นี่คงเป็นเรื่องจริง ไม่ว่าใครก็ปฏิเสธมันไม่ได้
อยู่ดีๆ เราก็แอบชอบคนๆ นึง โดยไม่รู้สาเหตุ แล้วอยู่ดีๆ มันก็พัฒนากลายเป็นการ "แอบรัก"
ทั้งๆ ที่เราก็รู้ดีว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว แต่หัวใจก็ดันไม่เชื่อฟัง ยังคงหลงรักเขาเรื่อยไป ...
ยิ่งไม่ตัดใจ หัวใจก็ยิ่งถลำลึก ลึกเสียจนหาทางปีนกลับมาไม่เจอ ...
แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้ เพราะเราเลือกที่จะรักอย่า่งเจ็บปวดเอง
ดังนั้น ถึงแม้เราจะเศร้าแค่ีไหน ก็คงต้องทำใจ เพราะเราเลือกทางเดินนั้นด้วยตัวเอง
จนสุดท้าย ความเจ็บปวดก็เริ่มมลายหายไป เมื่อรู้ตัว เราก็ก้าวขึ้นมายืนบนขอบเหวอีักครั้ง
นี่คือทางเลือกสำคัญ ว่าเราจะตัดสินใจก้าวกลับลงไปในเหว ...ที่อาจจะขึ้นมาไม่ได้อีก
หรือเราจะตัดสินใจ เดินถอยห่างจากขอบเหว แล้วเดินไปสู่เส้นทางใหม่ที่ไม่รู้จัก
ถ้าหากเราเลือกก้าวกลับลงไปในเหวลึกนั่น ความเจ็บปวดก็จะกลับมา อาจจะมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ
ถ้าเราเลือกก้าวกลับลงไป ก็เท่ากับว่าเราเป็นเพียงคนขี้ขลาด ที่ไม่กล้าเผชิญหน้ากับสิ่งใหม่
ยอมเลือกเส้นทางที่เจ็บปวด และหยุดยิ่ง เพื่อจะได้ไม่ต้องพบกับสิ่งใหม่
ใครบางคนอาจตอบว่า ฉันไม่อยากลืมความรักครั้งนี้ ฉันไม่อยากลืมเขา ...
แต่ความจริงแล้ว ถ้าเราเลือกเดินหน้า ไม่ก้าวลงมาในเหวนี้อีกครั้ง
เราก็ไม่ได้ลืมเขานี่ เราจะยังจดจำเขา จนกว่าเราจะตัดสินใจลืมเขาเอง ก็แค่นั้น
เราตัดสินใจได้ว่าจะจดจำเขาแบบไหน ระหว่างแบบที่เจ็บปวด และลืมเขาไม่ได้
หรือแบบที่ ...เราก้าวเดินไปข้างหน้ากับชีวิตใหม่ๆ แต่ในความทรงจำยังคงมีเขาอยู่เสมอ
ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไร ก็คงไม่มีใครจะว่าคุณได้
เพราะสิ่งที่คุณเลือกก็คือทางเดินของคุณเอง แล้วแต่ว่าคุณจะมีมุมมองอย่างไร
ถ้าคุณมัวแต่จมอยู่กับอดีตอย่างไม่มีวันสิ้นสุด คุณก็จะไม่มีวันรู้ว่า "อนาคต" มันเป็นอย่างไร ...
LekkyDragon
(ไวท์บลูดราก้อน)
ปล. ไม่อยากบอกว่า ให้อ๋อมอ่านอะ อายนะเนี่ย =w=///
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น